Dünyanın bozulmuş terazisinde iyi kalmaya çalışan birçok kişi gibi sen de mi yorgunsun? Yalnız değilsin…
Kendini “Neden kötülerin işi tıkır tıkır işliyor ve başlarına hiçbir şey gelmiyor” derken buluyor musun sen de? Yalnız değilsin…
Normal olanın anormalleştiği ve insanda adeta bir köşeye sıkışmışlık hissi yarattığı, yer yer “yeter artık” dedirttiği yerdeyiz tam da.
Toplumun var olan ikliminin hızla yerini tüketime, gösterişe, saygısızlığa, gelenekten uzaklaşamaya, zorbalığa bıraktığını görüyoruz. Normal-anormal, doğru-yanlış kavramlarının yer değiştirdiği gerçeği adeta yüzümüze sert bir tokat yemişçesine çarpıyor. Doğru veya yanlış kavramlarının kişiye, statüye, makama göre değiştiği yerde hissettiğimiz acının tarifi yok maalesef…
Kötülüğün her mücadelede iyiliğe karşı yenildiği hikayeler ile büyüyen nesiliz biz. Kolay olanı tercih edip kötü olmak da senin tercihin, zor olanı tercih edip her şeye rağmen iyi ve dik kalabilmek de senin tercihin.
Sözün hiçbir ağırlığı olmadığı şu ahir zamanda her şeye rağmen çizgini koruyabilmek gerçekten zor. Ama dedim ya iyi olmak, dürüst olmak, erdemli bir birey olmak bilinçli bir seçimdir.
Statü sahibi olmanın, üniversite okumanın kültürlü olmakla eşdeğer olmadığının altını çizmek lazım. Etiketlerden sıyrılıp öze dönmek gerek. Ama maalesef kişiler ilişki kalıplarını dahi etiketler üzerinden kuruyor. Etiketler üzerinden ego savaşları yapılıyor.
Yeni bir yıla girmemize az kalmışken temennilerimi paylaşmak istedim. Umarım ki yeni yıl ile beraber; toplumun kanayan yaralarını tedavi ederiz. Empatinin, nezaketin yayılacağı, egolar yerine biz diyebileceğimiz günlerin hakim olacağı; toplumun bir olduğu, tüm farklılıklara saygı duyulduğu, bireylerin birbirine değer verdiği, mutluluğun ve huzurun hakim olduğu, şükretmenin önemini kavrayabildiğimiz yeni bir yıl geçirmemiz dileğiyle….
MUTLU YILLAR!