Bizim ormanda birden kesilince yağışlar

Baş gösterir kuraklık, büyük bir kıtlık başlar

...

Büyük göçler oluşur, uzun yollar aşılır

İçgüdüsel bu olay; hep hayretle şaşılır...

...

İşte durum böyleyken şaşkın sırtlanın biri

Uzak yollar aşınca, görüverir bir şehri

...

İçten gelen duyguyla çöplüklere ulaşır

İşe yarar, yaramaz her pisliğe bulaşır

...

Bakar ki az ötede kutular görüp, yalar

Üzerine dökülür renk renk dolu boyalar

...

Korku, panik içinde kaçar gelir ormana

Bunu gören hayvanlar şakınlıkla: “ - Vay, ana!..

...

Bu ne tuhaf bir hayvan görmedik böylesini

Kimdir, nedir, ne yapar? Nerede acep ini?”

...

Tanımazlar rengârenk boyanan bu sırtlanı

Hemen kral yaparlar, terk ederler aslanı

...

Aslansa tebessümle uzaklaşır oradan

Kral artık sırtlandır; aylar geçer aradan

...

Sırtlan, çakal, akbaba, kuzgunlara gün doğar

Leş yiyen beleşciler, zayıfları hep boğar

...

Zulüm artar gün be gün, çapulcular kol gezer

Kan dökülür bir nice, zâlim mazlumu ezer

...

Adâlet kalmayınca düzen hepten bozulur

Orman halkı bin-pişman; ah-vah eder, üzülür...

...

Ne görmüş, ne duymuşlar böyle bir şey atadan

Tez aslana giderler, rücû edip hatâdan

...

Af dilerler aslandan, özrün biri bin para;

“- Biz ettik siz etmeyin, artık sarılsın yara”

...

Asîllik soydandır ya, aslana yakışan af

Kabul görür özürler, atılır imzâ, paraf...

...

Aslan der ki bunlara; ‘’- biraz daha sabredin

Yağmurlar başlayınca neler olur seyredin

...

Nasıl rezil olacak ilk yağmurda o zâlim

Düşer renkli maskesi; gerisi zâten mâlûm

...

Bu olay hem sizlere, hem ona ders olacak

Zulüm yapan zâlimler, cezâsını bulacak...’’

...

Hakîkaten çok geçmez, göğü kaplar bulutlar

Yağmurun habercisi; yeşeriyor umutlar

...

Rızklar yüklü rahmetler göklere ağıverir

O beklenen ilk yağmur; nihâyet yağıverir

...

Suya hasret topraklar yağmurla buluşurlar

Çok sevinen hayvanlar, meleşir, uluşurlar

...

Yıkanarak tabiât, kirlerinden arınır

Gerçek-sahte ne varsa tam aslına bürünür...

...

Renkli, çakma kralda, yıkanınca boyası

Çıkar hemen ortaya mâlûm, gerçek foyası

...

O rengârenk soytarı meğer bizim sırtlanmış

Renk cümbüşü olunca, halk onu bir şey sanmış

...

Aslan daha ilk başdan bilmiş o soytarıyı

Halka ders olsun diye, terkeylemiş sarayı

...

Kutlamalar yapılmış, yerini bulmuş âdet

Gelmiş bizim ormana tekrar huzur, adâlet...

...

Biz anlattık kıssayı, sizler alın hisseyi

Zâhirine bakarak yüceltmeyin kimseyi

..

Târihde de bu misâl, aynısını yaptılar

Boyalı sırtlanlara ilâh gibi taptılar

...

Fakât ilâhi âdet, dünyâ yağmursuz kalmaz

Mazlumlar gâlip gelir, zulüm pâyidar olmaz

...

Şöyle derler: “Ya devlet başa, ya kuzgun leşe”

Aslan başta olmazsa sırtlan konar beleşe...

...

Bugün de maskelenmiş piyasada sırtlanlar

Aman yanlış yapmayın, artık anlayan anlar

...

“Sustum artık, zekiler birazcık kafa yorsa;

Bâzen bir söz yetişir, içerde kimse varsa...”