Bir gün, avcının biri zirvelerde gezerken

Keskin bakışlarıyla, etrafını süzerken

...

Bir kartal yumurtası bakar ki, durur yerde

Düşünür ki; sâhibi haşmetli kartal nerde?

...

Vicdânıysa, elvermez onu koyup gitmeye

Dağdaki kurda, kuşa, bırakıp yem etmeye

...

Alıp getirir eve binip atın sırtına

Koyar yatmakta olan gurk tavuğun altına...

...

Vakti tamam olunca yumurtalar çatlıyor

Kabuğundan sıyrılan, ortalığa atlıyor

...

Sarı sarı civcivler, hep bir soyda, bir boyda

Anası sıfatlılar, pek farkları yok huyda...

...

Ama soyu başka ya, bizim kartal yavrusu

İşte o günden başlar yüreğinin ağrısı

...

Yemlenmeye başlar o, civcivlerle birlikte

Bir süre devam eder, bu düzen, bu dirlikte

...

Yine bir gün, yem yerken kasvet çöker özüne

Kaldırır başını o, masmavi gökyüzüne

...

Bakar ki asil bir kuş, ihtişâmla süzülür

Bunu gören yavru kuş, yüreğinden üzülür...

...

O bir kartal yavrusu… Özünde uçmak var ya

“Tavukça” yaşadığı dünyâdan kaçmak var ya

...

Çile çeşit çeşittir… Başa gelen çekilir

Ve lâkin uçmak varken, niçin yerde sekilir?

...

Bizim kartal yavrusu, öylece baka kalır

Fakat anne tavuktan ikazı çabuk alır

...

Seyrederken kartalı, kafasına gaga yer

Hışımla ana tavuk, bu yavruya şöyle der;

...

“- O gördüğün kuş var ya, gökyüzünün şâhıdır

Kartal derler adına, kuşlar padişâhıdır

...

Sen ise bir tavuksun, göklerde uçamazsın

Onun gibi süzülüp kanadın açamazsın

...

O hayâli zihninden tez, hemen sileceksin

Sen tavuksun, o kartal!.. Hâddini bileceksin…"

...

Bizim yavru çaresiz, başını öne eğer

Ne zaman göğe baksa, kafasına gaga yer

...

Yavru, göğe baktıkça tavuk vurur gagayı

"- Sen tavuksun, sen tavuk..." Duyar hep bu nidâyı...

...

Artık asla uçamaz, açsa da kanadını,

Kendini tavuk sanır, unutmuştur adını

...

Gökyüzüne hasreti, günden güne solarak

Yavru ömrü boyunca, büyür tavuk olarak

...

Verilen nefesini bu hâl üzere solur

Kafası kel olarak kartal yaşlanır, ölür...

.....

Yine birçok mesajla sona erdi kıssamız

Helâlinden dostlara, dağıtıldı hissemiz

...

Evet, dostlar aslında kartaldı bizim sabi

“Tavuksun” diye diye, tavuk oldu pek tabi

...

Gökte uçmak yerine iktifâ etti yerde

İsteseydi uçardı, kartallık vardı serde...

...

Kafasının ortası, gagalardan kel oldu

Negatif telkinlerle, kartalken, "tavuk" öldü

...

Siz de geçip aynaya kendinize bir bakın

Siz özde kartalsınız, tavuk ölmeyin sakın

...

Çırpın kanadınızı, uçun az bir gayretle

Cemiyet baksın size, hem ibret, hem hayretle...