Cümle cihân senin olsa ne fayda

Ey insanlar; dünyâ fâni, ölüm var!..

Mahlûkatın cümlesindeki payda

Anla artık, anla yâni, ölüm var

Unutma ki dünâ fâni, ölüm var!..

...

Dünyâ hâyâl, ölüm gerçek, bilesin

Gaflet sarmış, sen ki ondan gülesin

Bilir misin nasıl, nerde ölesin?

Diyorum ki dostum hani, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..

...

Söyle hani nerde atan, ecdadın?

Ölüm alır candan lezzetin, tadın

Unutulur!.. Belki duyulmaz adın

Alır elbet candan canı, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..

...

Sıra sana gelip vâden dolunca

O gül yüzün, gülmez olup solunca

Melek-ül mevt misâfirin olunca

Bre nefsim; dinle beni, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..

...

Kimler geldi, kimler geçti, bir düşün

Bir gidersen artık olmaz dönüşün

Hüsn-i hâtim ile olsun ölüşün

Bir yerlerde bekler seni, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..

...

Dostu dosta kavuşturan yol, ölüm

Son nefeste îmân varsa bal ölüm

İsteyene nasîhâttir gül ölüm

Bir çok zevke olur mâni, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..

...

Kul Mahmud'um; ölüm gerçek, ölüm hak

Vâde dolar, ölüm gelir muhâkkak

Nice candan sevdiklerin gitti bak

Rahmet olsun… Gâni gâni, ölüm var

Unutma ki dünyâ fâni, ölüm var!..