Dinleyin, anlatayım kendimi ey dostlarım!

Öğrensin cümle âlem, ben ki nasıl biriyim

Ne uzunum, ne kısa, ne şişmanım, ne zayıf

Hani orta hâlliden belki biraz iriyim

Pederim “Gelendost”’lu, vâlidem “Beypazar”’lı

“Nazilli”de doğdum ben, nurlu eller kiriyim

Beşkardeşiz hepimiz; üçü kız, iki oğlan

Abim en büyüğümüz, ben sonuncu seriyim

“Hicri Onbir Ramazan, Binüçyüzseksenaltı”

Tevellüdüm böyledir, dönen dünyâ per’iyim

Mesleğimde mâhirim, işimin erbâbıyım

Öğrenmeye tâlibim, yenilerin piriyim

Sporla yüz-göz oldum, siyâseti hiç sevmem

Hiç fanatik değilim, olaylardan beriyim

Bir şeyler karalarım, geleneğe bağlıyım

“Üçüncü yeni” derler; üstâtlardan geriyim

Müslüman’ım ve Türküm; Din ve Vatan sevdâlı

Ben doğuştan Akıncı, serhatlarda çeriyim

İşim olmaz uçlarda, orta yolda giderim

Ne siyahım ne beyaz; tam ortası; griyim

Dinde reformculara, sapıklara karşıyım

“Ehl-i sünnet” inâncım, doğru yolda şer’i’yim

Yol gösterdi bir “Işık”; ortalık aydınlandı

Kalp gözümüz açıldı, ben ki O’nun feriyim

Dostlarım sever beni, gayrısına sözüm yok

Kimisinin gardaşı, kimisinin heri’yim

Geniştir gönül hânem, kapısı dâim açık

Buyursun gelsin dostlar, dostun uğrak yeriyim

Topraktan yaratıldım, Rabbimin ıyâliyim

Ben bir âdemoğluyum, ne melek, ne periyim

“Kâlp-ruh-sır-ahvâ-hâfi”; âlem-i ervah’tanım

“Hava-su-toprak-ateş”; nefsten et ve deriyim

Nefsimle savaştım hep, öldüm öldüm dirildim

Ölmeden ölmek de var, görünüşte diriyim

Mahlûkatı severim Yaratandan ötürü

Harama meylim olmaz, helâl alın teriyim

İki kız babasıydım, iki nazlı kelebek

“Râyetsu”’mu uçurdum, “Sûeda”’mın mir’iyim

İsmim “Kadir Çetin”’dir, “Kul Mahmud”’dur mahlasım

“Meftun” oldum sonradan, “Meftune”min eriyim