Karganın biri, bir gün, çöplükte eşinirken

Bir kartala rastlıyor, kendince deşinirken

...

Kartalsa yerde durmuş o da birşeyler yiyor

Karga aklınca ona bir ders vereyim diyor

...

Arkadan yaklaşarak tepesinde duruyor

Kartalın kafasına gagalayıp, vuruyor...

...

Fakat kartal kargaya hiç karşılık vermiyor

Sanki oralı değil, kargayı hiç görmüyor

...

Sonra açıp kocaman o iki kanadını

Gösteriyor uçmanın muhteşem sanatını

...

Uçmaya devam edip yükseliyor göklere

Yüksekler yaraşır ya haşmetli büyüklere

...

Karganınsa göklerde kesiliyor nefesi

Sersemliyor, hâliyle çıkmaz oluyor sesi

...

Kursağı bulanıyor, soğuklardan üşüyor

Oksijensiz kalıyor, hemen yere düşüyor

...

Kartal pike yaparak vuruyor pençesini

Ve tamâmen kesiyor karganın gak sesini...

.../...

Kısa ama ibretlik bir hayvan hikâyesi

Topluma dersler vermek hikâyenin gâyesi

...

Kartal ile kargayı misâl gösterip bize

Diyor alın ne varsa düşeni hissenize

...

Siz siz olun, kargaya benzemeyi bırakın

Kartal olup dâima yükselmenize bakın

...

Size musallât olan o kargalar düşünsün

Siz çıkın en zirveye, onlar yerde eşinsin

...

Karga gibi hâdsizler, hâdlerini bilmeli;

Kartal gibi olanlar dâima yükselmeli...