Bir gün, bir okyanusta batar bir yük gemisi

Bir tek inek kurtulur, dibi boylar gerisi…

...

Bu tâlihsiz kazâdan kurtulan garip inek

Bir tahta parçasını kendine yapar binek

...

Günlerce, aç ve susuz, okyanusta yüzerken

Bir ada görüverir hiç ümidim yok derken

...

Ulaşır yüze yüze en sonunda karaya

Yorgun ve bitâp hâlde yatıverir oraya…

...

Bir hâyli zaman sonra açar inek gözünü

Bakar hem ot, hem su var, sevinç kaplar yüzünü

...

Küçük kara parçası türlü otla doluymuş

Ortasında bir dibek, içi gayet suluymuş

...

İnek başlar otları iştâhla tüketmeye

Sonra suyu da içip, başlar “ah-vah” etmeye…

...

Der ki kendi kendine; “ –Sen harbiden ineksin

Ot bitti, su tükendi, yarın ne yiyeceksin?

...

Hiç değilse sonraya bıraksaydın azını

Şu küçücük adada kendin yazdın yazını…”

...

Sonra üzgün ve mutsuz, yatıverir öylece

İşte böyle geçilir, ilk gün ve de ilk gece...

...

Sabah olur uyanır, gözünü açar inek

Bakar otlar yeşermiş, su ile dolmuş dibek

...

Başlar yine usulca kemirmeye otları

Böylelikle, yarına taşınır umutları…

...

Fakat yine bitince, su ve otlar yeniden

İnek tekrar üzülür, yaralanır sîneden

...

Der ki; “ - Tükendi yine ot ile tatlı suyum

Bıraksaydım yarına, kurusun benim huyum…”

...

Yine yatar öylece üzüntülü, kederli

Ertesi sabah bakar, su ve otlar yeterli...

...

İşte böyle, böylece, geçer gider kırk sene

İnek ot yer, su içer, inek üzülür yine

...

En sonunda ineğin kafasına dank eder

Sonra kendi kendine, hayıflanıp şöyle der;

...

“-Tam kırk sene Rabbimiz verdi bana bol rızık

Ben ise hep üzüldüm, bana gerçekten yazık

...

Yedim, içtim kırk sene isyân ettim bi-edep

Rabbim yine kesmedi, rızkımı gönderdi hep

...

İnekmişim hârbiden, en hasından, katıksız

Endişem boşunaymış, hiç kalmadım rızıksız…”

…

Evet, dostlar; bu kıssa, böylece sona erdi

Bir Âbim yine bana aynen şunları derdi;

...

“- Rızkın neyse ezelde bulur seni, korkma hiç

Rızk hiç artmaz, azalmaz, helâlinden ye ve iç!

...

Rızkı veren Allah’tır, sen gayret et, çabala

Payın neyse razı ol, tamâh etme çok mala

...

Hiç endişen olmasın rızktan yana arkadaş

Ahmaklık alâmeti; rızkta endişe, telâş...”

...

Ömrünü hebâ etme, üzgün inek misâli

İbret olsun bizlere, şaşkın ineğin hâli…