“Hayat nedir” diye sorarsan bana

“Gözden akan iki damla yaş” derim

Yolcusun; gelmişsin bir garîp hana

Nasîbin, “dert ile pişmiş aş” derim...

.....

Bâzen zemheride bulmak bahârı

Bâzen yitirmektir sevdiğin yârı

İnsanın hayattan şudur ki kârı

“Kabrine dikilmiş bir çift taş” derim...

.....

Cilvesi hiç bitmez, doğuştan nâzân

Yakıyor canımı kor gibi sûzân

Yerleşmiş gönlüme, mevsim-i hâzân

“Aylardan hep ocak, mevsim kış” derim...

.....

Hayat; dersler verir, öğretir hayat

Geçmişin tazedir, hâyâller bayat

İstersen teslim ol, istersen dayat

“Sırtın yere gelir, bazen tuş” derim...

.....

Yaşlı- genç fark etmez; inân her demde

Süreyi dolduran gidiyor hem de

Valizin hazır mı? Gör, sıra kimde

“Bu hayat bir hâyâl, rüyâ, düş” derim...

.....

Bir düşün; hayatta nedir ki gâyen

Can pazarı dünyâ, can mı sermâyen?

Hak dostu bulursan verilir pâyen

“Yolunda bulunmak bütün iş” derim...

.....

Hâllen sevdiğinin hâliyle bence

Seveceğin kesi iyi seç önce

Olmasın aklında başka düşünce

“Yârinin peşinden dâim koş” derim...

.....

Dert ile yoğrulmuş hamur ezelden

Sevdâ, hasret, katık; maya özelden

Gönül murâd alır gerçek güzelden

“Dost ile muhâbbet elbet hoş” derim...

.....

Kimi sevinmektir gönülden nice

Kimi üzülmektir, zor gelir güce

Kimi sevdân demek, her şeyden yüce

“Kul olmak! .. Gerisi inân boş” derim...

.....

Meftun’um; şöyle ki, hâyâl kurduğum

Hayat; bir rüyâymış hayra yorduğum

Hakkın divânında huzra durduğum

O gün; “öne doğru düşer baş” derim...