Be hey dostlar; dünyâ imtihân yeri

Dağına göre mi yağarmış karlar?

Bir Can kopar, Canım, Candan içeri

Yel esse tutuşur küllenen korlar!..

...

Rabbim dert ve belâ vermezmiş asla

Şükürle, sabırla, aşkla kıyâsla

İlimle, amelle ve de ihlâsla

Artarak çoğalır sendeki kârlar!..

...

Hâkk muntâzâm eyler her karışığı

İhsânla teselli eder âşığı

Her yere ulaşır güneş ışığı

Güneşin suçu ne, görmezse körler!..

...

Bir Âbim derdi ki; “işler ayarlı”

Kazansan kârlısın, kaybetsen kârlı

Sevenler bir olmuş, kâlpler duyârlı

Bir gönle nasıl da sığarmış yâr’lar…

...

Gördük ki; Mevlâ’mız, nasıl, n’eylermiş

N’eylerse her şeyi güzel eylermiş

Diller sussa bile gönül söylermiş

Âşikâr olurmuş ölünce sırlar!..

...

Binlerce gönüller bir oldu… Hayret!

Hep birlik edildi duâ ve gayret

Rabbimin tâktiri; ârif ol, seyret

Nasıl da kolaya erişir zorlar!..

...

İnsan üç hâl; “Dünyâ-kabir-âhiret”

Dünyâ hâyâl, kabir hayâtı ibret

Son nefeste imân varsa, âkîbet;

Cennet bahçesine dönüşür darlar!..

...

Beklerdim… Bu zâten beklenen sondu

Mevlâ’mız bizlere nimetler sundu

Âhiret sofrası ortaya kondu

Beklerim nerede?.. Görünmez erler!..

...

Dünyâ fâni!.. Gelen gider sırası

Her şey hâyâl!.. Gerçek olan orası

Kapanır mı acep gönül yarası?

Gel gör ki hamama girenler terler!..

...

Duygular gönülden sökülüverir

Sel olur, gözlerden dökülüverir

Gün gelir dünyâlar yıkılıverir

Bakarsın bir anda hayr’olur şerler!..

...

Ateş bu düştüğü yeri yakarmış

Yürekler yanınca yaşlar akarmış

Sabîler saf olur, cennet kokarmış

Yürek yanmadıkça yaş akmaz derler!..

...

Çamuruz! .. Aslımız, balçıktan doku

Gül bitmiş!.. Bundandır bizdeki koku

Ne emir etmişse Rabbimiz; “peki!”

Şâhittir iş buna; gökler ve yerler!..

...

Ne mutlu! Şehitsin! Ey kızım “RÂYET”;

Helâl et hakkını, var ise şâyet

Düğünün pek hoştu, güzeldi gâyet

Çağlar hep gönüller, “SU” gibi gürler!..

...

Mahmud’um; “Emânet” geri alındı

Binlerce gönüle haber salındı

“DEFİN”e ayarlı yere konuldu,

Tertemiz ruhuna değmedi kirler!..

...

O; Gündüzün Rabbine kayıveren yıldızdı

Böyle imiş hakkında hayırlısı… Tecelli! ..

O; Elâ gözlü, nurlu, güzel yüzlü bir kızdı,

Düğün yaptı RÂYETSU’m… Hem de duvaklı, telli…

...

06.04.2008 yılında elim bir kazâ sonucu aramızdan ayrılan sevgilim kızım Fatma Rayetsu Çetin'in hemen ardından yazmıştım bu dizeleri.

Nazilli'de okul çıkışında üzerinde durduğu kaldırım çökmüş, okul duvarı üzerine yıkılmıştı. 4 gün boyunca yoğun bakım mücadelesinden çıkamayarak aramızdan ayrılmış, âhirete Şehit olarak intikal etmişti sevgili kızım.

O'na ve bütün ölmüşlerimize bir Fâtiha okuyalım inşâallah...