Dünyamız gerçekten çok garip bir hâl aldı. Yalanlar, aldatmalar, ihanetler, sahtekârlık ve dolandırıcılık evrensel bir boyuta ulaştı. Doğru ile yanlış, gerçek ile yalan birbirine karıştı. Neyin doğru, neyin yanlış; hangisinin gerçek, hangisinin yalan olduğunu ayırt etmek, kime güvenilip kime güvenilmeyeceğini anlamak neredeyse imkânsız hâle geldi.

Ticaretten bankacılığa, eğitimden sağlığa, mühendislikten sanata ve aklımıza bile gelmeyen daha birçok alanda hayatımıza hızla giren internetin, insanlara fayda mı yoksa zarar mı sağladığı konusu hâlâ tartışılıyor ve anlaşılan o ki uzun süre daha tartışılacak.

İnternet dediğimiz iletişim teknolojisi, arama motorları ve devasa veri bankaları sayesinde milyonlarca bilgiye hızlı ve kolay ulaşabiliyoruz. Ancak bu, büyük bir bilgi kirliliğini, sağlıksız ve doğrulanmamış bilgi akışını da beraberinde getiriyor.

Bu nedenle sosyal ilişkilerimiz, inançlarımız ve güven duygumuz zedeleniyor. Hem maddi hem manevi anlamda ciddi bir kafa karışıklığı yaşıyoruz. Ne yazık ki çoğu zaman düşünmeden, sorgulamadan; denizdeki balık sürüleri gibi ya da bir yazılım programıyla yönlendirilen robotlar gibi nereye sevk edilirsek oraya doğru sürükleniyoruz.

Oysa bizler “eşref-i mahlûkat” olarak yaratılmışız.

İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük nimet akıldır, ruhtur. Akılsız ve ruhsuz bir insanın, diğer canlılardan farkı olmazdı.

Yaratılış gayemizi unutuyor muyuz?

O hâlde bize bahşedilen bu hayatı, aklımızı ve ruhumuzu bu karmaşadan, bu kaostan nasıl koruyabiliriz? Nasıl daha iyi bir insan olur; daha huzurlu, daha dengeli ve daha mutlu bir hayat sürebiliriz?

Peki, nereden geldik, nereye gidiyoruz? Ne istiyoruz ve ne yapıyoruz?

Bu soruları samimiyetle kendimize sorduğumuzda, gerçekten tatmin edici cevaplar verebiliyor muyuz?

Eğer bu suallere bizi inandıracak tam ve sağlam cevaplar bulamazsak, sonumuz hayr olsun demekten başka çaremiz mi kalır?

O zaman hep beraber,
“binmişiz bir alâmete gidiyoruz kıyâmete”

Öyleyse… haydi hayırlısı.